The Dink

Er is de laatste tijd een heropleving geweest in sportkomedie-entertainment, waarbij Netflix en Apple TV strijden om dit initiatief te leiden. Happy Gilmore 2 en Stick gingen in 2025 in première, en deze zomer zijn The Hawk gevolgd en nu The Dink, waarbij de twee concurrerende platforms elkaar uitwisselen door films en tv-series in een alternatief tempo aan te bieden. Maar in tegenstelling tot de eerste drie sluit The Dink niet aan op de wereld van golf, maar hier is het een verkenning van de samensmeltende domeinen van tennis en pickleball.

Lang verhaal kort: de film is een verhaal over karakterontwikkeling over een ex-tennisprofessional die een adoratie ontwikkelt voor een sport die hij eerder als minderwaardig en een gimmick beschouwde. Na een polsblessure te hebben opgelopen, wendt Jake Johnson's Dustin "The Hammer" Boyd zich tot de vijand, pickleball, om zijn lichaam te rehabiliteren en weer in vechtvorm te komen zodat hij de naam van tennis kan verdedigen in een tamelijk onbeduidende en onzinnige competitie waar weinig op het spel staat, en toch staat alles op het spel...

In de traditionele stijl van de meeste sportkomedieprojecten neemt The Dink zichzelf niet al te serieus. Er zijn momenten waarop de komedie overdreven aanvoelt en alsof het te hard probeert, maar er is ook veel authentieke en eerlijke emotie die deze film puur en gepassioneerd houdt, vooral gerelateerd aan de connectie tussen Johnsons hoofdrolspeelster en Mary Steenburgens pickleballingpartner, Candace. Deze twee zijn een onwaarschijnlijk paar, maar ze werken goed samen, ook al gaat de relatie door vreemde op- en neergaan, terwijl het als kijker soms wat ongemakkelijk kan aanvoelen maar op andere momenten ook erg bewonderenswaardig. Er is een balans in de relatie The Dink die biedt, en het balanceert vaak tussen effectief zijn en het gevoel dat je misbruikt wordt. Zoals het nu is, is het gewoon aan de kant van het eerste.

Verder speelt Johnson de rol van een middelbare dwaas net zo prachtig als hij al vaker eerder heeft gedaan. Of het nu New Girl, Self Reliance is, zelfs zijn Peter Parker in de Spider-Verse-films, dit is een rol die Johnson weet te spelen en hij doet dat in The Dink met groot effect. Hij is niet helemaal een complete mislukkeling, maar het gebrek aan ambitie, het constante leven in het verleden, het voeren van oorlog tegen degenen die hem onrecht hebben aangedaan, het schetst allemaal het beeld van een man die gecastreerd is door zijn vroegere mislukkingen, en uiteindelijk geeft het het personage Dusty veel diepgang en dient het als platform om hem ook herkenbaar te maken. En de stijl van humor rond Dusty en de film als geheel werkt ook goed genoeg, vaak met een neiging naar fysieke humor, geestige beledigingen en droge satire, ook al zijn er zelden momenten waarop je hardop zult lachen. Het is simpelweg niet dat soort film.

De rest van de cast laat ook een middelmatige indruk achter, waarbij Ed Harris zijn best doet om te gedijen als de harde, vaak teleurgestelde vader van Dusty en de manager van de countryclub waar de hele film om draait. Maar afgezien van Harris' stoïcijnse inzet maken weinig van de rest van de cast echt indruk, waarbij John McEnroe's onvermijdelijke cameo effectiever en memorabeler is dan de rollen van Chloe Fineman, Patton Oswalt, Chris Parnell, Aaron Chen, zelfs Ben Stiller voor een groot deel. Maar nogmaals, deze film draait grotendeels om Dusty en Candace, dus het is geen grote verrassing dat dit het geval is, ook al had ik graag gezien dat de andere bijpersonages een interessantere rol in het verhaal hadden kunnen spelen.

Hoewel het niet perfect is, is The Dink ook een film die niet te lang duurt en meestal leidt tot een vermakelijke 100 minuten. In veel opzichten weerspiegelt het de nieuwste sportkomedieprojecten doordat het niet probeert grenzen te verleggen of te innoveren op een gebied dat innovatie nodig heeft. Het is een product van het genre waarin het zich bevindt, en daarom zal The Dink waarschijnlijk een beetje in de annalen van de geschiedenis verdwijnen, zelfs als kijkers die de film willen bekijken er genoeg van zullen genieten om de aftiteling te willen zien.

Uiteindelijk is The Dink een perfect kijkbare en vermakelijke sportkomediefilm, maar net als veel van Apple TV's filmuitkomsten laat het weinig indruk achter en voldoet het niet aan de standaarden van de verder uitstekende televisieprojecten die de streamer aanbiedt.