SOULM8TE

Er is zeker geen gebrek aan films waarin androids, gemaakt om mensen te behagen, gek worden en precies het tegenovergestelde doen. Robots en AI zijn immers al decennia een hot topic, vooral sinds The Terminator. Maar de laatste jaren is er een soort opleving geweest. Dat is nauwelijks verrassend, gezien hoe veel meer AI in de samenleving aanwezig is geworden, nadat het is veranderd van een nachtmerriescenario in de filmwereld naar iets dat professioneel wordt gebruikt en begint te domineren in de muziek- en filmindustrie, evenals de literatuur – het vakgebied waarin ik zelf werk. Nu wordt het gebruikt voor alles, van beeld- en videogeneratie tot boodschappenlijstjes en medisch advies over huiduitslag op ongewenste plekken.

Maar genoeg over AI in het echte leven. We zouden het over fictie hebben. In 2022 was M3GAN een hit. Op het eerste gezicht zag het er nogal dom uit, maar het was zowel vermakelijk als behoorlijk stijlvol. Het vervolg daarentegen flopte volledig, wat ik kan begrijpen. Het was ook goed gemaakt en behoorlijk vermakelijk, maar het liet het concept van de eerste film volledig los en probeerde een mix te bieden tussen sci-fi en actiekomedie die niet helemaal werkte. Vorig jaar kregen we ook Companion, waarin Jack Quaid uit The Boys een androïde vriendin krijgt. Het had zijn momenten, maar hield het niet helemaal vol. Ik las dat SOULM8TE, een spin-off van M3GAN, werd uitgesteld vanwege de flop van het vervolg. Het is nu echter digitaal uitgebracht.

Dus, waar gaat het over?
Een man die onlangs zijn vrouw heeft verloren, besluit de nieuwe AI-partner van het bedrijf uit te proberen. In een poging een echt bewuste partner te creëren, verandert hij per ongeluk een onschuldige liefdesrobot in iets totaal anders. Een programmeerfout die rampzalige gevolgen heeft.

Een film over een moorddadige lovebot. Klinkt dat dom? Ja. Op papier. Maar M3GAN ook, wat me, alles bij elkaar genomen, op een goede manier verraste. Hetzelfde geldt voor Companion, ook al hield die misschien niet helemaal stand. Daarom heb ik besloten om deze eigenzinnige M3GAN-sequel - of spin-off - met een open blik te benaderen.

Kate Dolan staat aan het roer; ze maakte haar speelfilmdebuut met You Are Not My Mother, een Ierse horrorfilm die ik nog niet heb gezien. Ze heeft ook afleveringen geregisseerd van de uitstekende Kin en de Netflix-serie The Tourist. Horrorveteranen James Wan en Jason Blum, samen met anderen van het M3GAN-team, staan als producenten vermeld, en dat is te merken, want de formule is hetzelfde, ook al bevat SOULM8TE minder luchtige elementen.

In de rol van de robot Sara zien we Lily Sullivan, bekend van haar rollen in Lee Kronins films Evil Dead Rise en The Mummy, onder andere. De hulpeloze, hitsige David wordt gespeeld door David Rysdahl uit Alien: Earth, Fargo (de serie) en Oppenheimer. Zijn collega Aubrey wordt gespeeld door Claudia Doumit, bekend van haar rollen in onder andere The Boys. Het acteerwerk is over het algemeen goed en er is hier eigenlijk niets om over te klagen. Lily Sullivan levert werkelijk griezelige en bewonderenswaardige robotachtige gezichtsuitdrukkingen.

SOULM8TE wordt soms omschreven als een erotische thriller. Laat me die mythe ontkrachten. Het genre 'erotische thriller' zit vol connotaties en doet denken aan films als Basic Instinct, waar seks en zwoele scènes een drijvende kracht zijn. Toegegeven, er zit een beetje seks in SOULM8TE en het thema is tenslotte een robot die is gemaakt om te plezieren, maar het is niet bepaald schunnig. Niet genoeg om een erotische thriller genoemd te worden. Dus degenen onder jullie die hopen op brutale robotseks zullen waarschijnlijk teleurgesteld zijn.

Dat gezegd hebbende, het is erg vermakelijk en prachtig gemaakt. Het is een interessant en actueel concept, en de keuze voor een vrouwelijke regisseur voelt op een bepaalde manier vanzelfsprekend aan. Er is een diepere boodschap die niet wordt ingehamerd of geforceerd aanvoelt, maar toch iets toevoegt. Ik kan me voorstellen dat er veel meer nadruk zou zijn gelegd op oppervlakkigheid, smerigheid en close-ups van specifieke lichamelijke kenmerken als een man aan het roer had gezeten, en misschien vooral als de film een paar jaar eerder was geproduceerd. Daar is niets mis mee, vooral omdat het wordt omschreven als een veel grotere focus op erotiek dan het eindresultaat daadwerkelijk levert.

Het tempo is relatief hoog en het houdt je geboeid, ook al beseffen we natuurlijk dat het allemaal naar de knoppen gaat. En dat ook nog vrij snel. SOULM8TE biedt ook prachtige gore, ook al is het niet overdreven bloederig vergeleken met veel andere dingen in het genre.
Maar het is welkom.

Ik vind het niet eng of bijzonder onaangenaam, maar de entertainmentwaarde en spanning zijn hoog. Ik waardeer ook – zoals ik vaak zeg als het om horror gaat – dat de cast bestaat uit minder bekende namen. Het voegt iets toe aan de ervaring. We kunnen duidelijk zeggen dat SOULM8TE de deur openlaat voor meer, en dat had ik zeker niet erg gevonden. Sterker nog, ik had mezelf zelfs kunnen voorstellen om weer op de bank te gaan zitten voor meer M3GAN als het weer was teruggekeerd naar iets meer horror-geïnspireerd, in plaats van de poging tot een onnodig uitgerekte actiekomedie die het vervolg leverde.

Al met al vind ik SOULM8TE een van de interessantere ervaringen van dit jaar, ook al is het niet vlekkeloos en neigt het meer naar sci-fi en thriller dan naar horror. Probeer het eens.