Cultic

Het eenmansleger. Het is deels een concept, een trope, maar ook precies wat de kern vormt van deze first-person shooter, die volledig begrijpt waar het genre om draait – zonder trouwens de makkelijke en volkomen voor de hand liggende route te kiezen. Ontwikkeld door één gepassioneerd persoon (Jason Smith) met een voorliefde voor het "boomer shooter"-subgenre, is dit een oprecht en trouw retrofeest, evenals een knipoog naar de goede oude tijd waarin het hoofdpersonage, Caleb uit Blood, streed om de gunst van Duke Nukem in een duel om wie de beste oneliners had. de zwaarste kanonnen en de meest verborgen verrassingen. Hier krijg je echter weinig geestige punchlines, maar alles daarbuiten en nog meer.

Mensen verdwijnen op mysterieuze wijze... en die opduiken in hopen bruine smurrie.

3D Realms is de uitgever, en het spel doet er alles aan om zowel de erfenis van een vervlogen tijdperk te verbinden als te ontrafelen. Het spel werd oorspronkelijk in 2022 uitgebracht op pc en heeft een reputatie opgebouwd onder degenen die dit soort retro-geïnspireerd bloedvergieten waarderen. Nu, vier jaar later, komt het naar consoles. Misschien heb je door de jaren heen andere soortgelijke tributen geprobeerd, zoals Prodeus, Warhammer 40,000: Boltgun - of, wat dat betreft, Ion Fury ? Briljante spellen, met precies de juiste dosis humor. Cultic is gebaseerd op exact dezelfde basisformule. En dat doet het genre recht – want wat maakt het uit dat het een oudere titel is naar de maatstaven van vandaag als het in 2026 zijn debuut maakt op andere platforms, terwijl het duidelijk een eerbetoon brengt aan een tijdperk en een visuele stijl die geen moment probeert Unreal Engine te zijn of op te vallen door ray tracing en de nieuwste geavanceerde grafische technologie.

Een portretfoto is je beste vriend - net als een Zippo en een Winchester.

Als we het verhaal kort samenvatten, is het noch bijzonder baanbrekend, noch uniek. Ik zou het quasi-spectaculair en vertrouwd noemen. Je wordt wakker in een hoop verminkte lichamen, maar je weet niet precies wat er aan de hand is, behalve dat een satanische sekte op straat losgaat. De intro van het spel raakt hartsnaren die doen denken aan Resident Evil, met ontvoeringen en vreemde gebeurtenissen, en zeker wordt het spel op sommige plekken griezelig (vooral in de donkere delen), ook al ben ik zelden echt bang. Het mengt het occulte met body horror en een vleugje paranormale, gecombineerd met een vleugje detectivewerk in een klein stadje waar niets helemaal klopt. Dat is genoeg, en het is reden genoeg om te gaan. Het zijn tenslotte de wapens die centraal staan.

De gevechten in Cultic zijn een gemengd verhaal – het bestaat uit zowel ouderwetse als modernere innovaties. Een wapenwiel waarbij de tijd vertraagt? Check. Over de grond glijden en tackles die tegenstanders verlammen? Kijk daar ook eens naar. Hier ligt ook de charme van het spel, want het combineert effectief een 16-kleuren bolognese met meer hedendaagse gameplaymechanieken. Het is bewust geïnspireerd uit verschillende tijdperken, dus laat je niet afschrikken door het feit dat het lijkt alsof iemand een blikje bruine bonen heeft geopend en ze met volle kracht naar je dure 4K-scherm heeft gegooid. De pixels waaruit de vijanden en het terrein bestaan, kun je op één hand tellen in close-up, maar je kunt deze volledig bewuste keuze niet echt bekritiseren en beweren dat de graphics een mislukking zijn. Het is een eerbetoon, een zeer bewuste knipoog naar retro-esthetiek, en het spel is zeker niet saai om te spelen.

De duivel in het gat... en het vuur in de lucht. We hebben hier iets van een zwaarder kaliber nodig.

Naast het tackelen van mijn vijanden en ze verdoofd achterlaten, kan ik mijn grendelgeweer over de grond slepen en vanaf mijn heup breedzijde afvuren met mijn secundaire vuur om een slowmotion-effect te creëren waarbij ik headshots afschakel, met hoofden die ontploffen als waterballonnen, wat zowel nieuw als vertrouwd aanvoelt. Of, wat dat betreft, wanneer ik royaal dynamiet gooi (of ervoor kies om deze afgeplakte clusters los te laten voor een breder effect, of het combineer met een molotovcocktail). Nou, dan ontploffen en branden de meeste dingen voor me, waarbij de lijken draaien naar mijn camerahoek als de sprites van dood slijm die ze zijn.

Want dit is tenslotte waar je wilt eindigen – het gaat niet om het herschrijven van oude regels, maar om het eren ervan, maar om het toevoegen van moderne gameplay-innovaties. Je zaklamp die de omgeving verlicht? Het flikkert ook in de richting van geheimen die verborgen zijn in de omgeving - maar tegelijkertijd kun je alleen met één hand wapens afvuren, wat ook geldt als je een oproerschild bij je hebt, waarmee je ook schedels kunt inslaan. Het is goed in balans en levert in elke shot een bevredigende klap, en de levels waar het occulte zich ontvouwt? Ze zijn absoluut enorm, wat me aanvankelijk verbaasde met urenlange beproevingen en honderden vijanden. Quake -achtige levels die je in 50 seconden kunt voltooien? Je zult hier geen van die vinden.

De levels zijn enorm en bieden verschillende benaderingen om ze aan te pakken – evenals talloze slimme manieren om alles wat beweegt op te blazen en in brand te steken.

Ik waardeer ook het feit dat het spel niet is ontworpen met een doolhof van smalle gangen; De meeste gevechten kunnen vanuit alternatieve hoeken en hoekjes worden aangepakt, omdat de slagvelden vaak verschillende strategieën bieden afhankelijk van hoe je ze benadert. Je kunt er langslopen, maar je kunt ook aan de zijkant gaan of van bovenaf aanvallen – of gewoon met geweren van voren naar binnen gaan. De keuze is vaak aan jou. Het spel bevat ook klassieke 'wapenwerkbanken' waar je je arsenaal kunt upgraden, met opties zoals snellere vuursnelheden, misschien krachtigere munitie met meer impact, of extra gameplay-effecten die vaak het vertragen van de tijd vereisen. Iedereen weet dat slow motion verleden tijd is – maar het is altijd welkom – vooral als er nog maar twee schoten over zijn in een dubbelloops jachtgeweer en vier boze vijanden op het scherm, waarbij de hoek in je voordeel werkt als je de schoten goed uitlijnt.

Dynamiet en mysterie.

Het houdt zich zeker niet aan conventies, of het nu voor het first-person genre is of de klassieke 'boomer shooter' – maar het is ook niet saai om te spelen, en het is moeilijk het spel te bekritiseren vanwege zijn visuele stijl, ook al lijkt het alsof... Bruin, grijs en dood vlees dat is verrot en in barbecuekruiden is gegooid, en daarna in de zon is laten bakken. De vijandelijke selectie daarentegen had meer variatie kunnen gebruiken; als regel schiet je op verschillend gekleurde figuren die op iets verschillende manieren bewapend zijn, met af en toe een verrassing in de vorm van zwaardere cavalerie die je binnenhaalt met vleeshaakjes en berenvallen gooit, evenals een handvol andere satanische abominaties die net zo snel en ver kunnen springen als de gevilden varianten uit Half-Life 2 en Ravenholm, evenals diverse spookachtige vijanden met vaardigheden die ik aan je overlaat om zelf te ontdekken.

Hier had ik graag wat meer variatie gezien om interessantere gevechten met meer dynamiek te bieden. Ook de omgevingen hadden baat kunnen hebben bij een iets meer kleurpalet, voor de variatie – want hoewel ze zeker enorm zijn en iets verschillende strategische routes naar hetzelfde doel bieden, afgewisseld met eenvoudigere puzzels, kun je tunnelvisie krijgen en je ogen na een tijdje moe worden. Het is echter zeker de moeite waard om elke hoek en gaatje te verkennen, want verborgen in het terrein liggen natuurlijk de gebruikelijke geheimen en afgelegen kamers die bij het concept horen.

Alles wordt uiteindelijk rood - vooral als je je arsenaal upgradet met nieuwe vaardigheden.

Cultic is 'nieuw-oud' - bij gebrek aan een beter woord. Het neemt een klassieke benadering van het genre, inclusief de beelden, en maakt het spannend met ritmische, moderne accenten. Het is geen revolutie, het is geen evolutie – het is ouderwets plezier en klassieke verwoesting, gezien door de ogen en passie van een toegewijde fan van het genre. De consoleversie bevat alle tot nu toe uitgebrachte content - zowel Hoofdstuk 1 als 2, evenals een survivalmodus. Het zijn vele uren gameplay, verpakt in een bruine doos met rode veters – die ik tegelijkertijd als tijdloos en modern beschouw.