Escape from Ever After

Escape from Ever After komt van de kleine indie-ontwikkelaar Sleepy Castle Studio in Montreal, Canada, en is een charmant satirisch actie-rollenspel geïnspireerd op spellen als Paper Mario en Born of Bread.

In het hart van het avontuur staat onze held Flynt Buckler, die al jaren probeert Tinder de Draak te verslaan, die zich heeft verschanst in een groot kasteel – een kasteel vol onvoorstelbare rijkdommen en schatten. De gevechten tegen Tinder de Draak zijn intens geweest, maar Flynt is er nooit in geslaagd de draak te verslaan. Nu doet hij nog één laatste poging, maar wanneer hij opnieuw voor het vertrouwde kasteel staat, ontdekt hij dat het ooit angstaanjagende fort is omgetoverd tot kantoorruimte.

Het kasteel is nu gevuld met gedachteloze, koffiedrinkende kantoormedewerkers, evenals personages uit andere sprookjes, en Tinder de Draak is nergens te bekennen. Het blijkt dat sprookjes blijkbaar een onontgonnen markt zijn, en het megabedrijf Ever After Inc. heeft besloten hiervan te profiteren. Ze hebben een methode ontwikkeld waarmee ze in verschillende sprookjes kunnen springen, alle waarde eruit kunnen zuigen, de nu werkloze personages voor het bedrijf kunnen inhuren en de rest in de goot laten liggen.

Ever After Inc. heeft het kasteel van Tinder de Draak overgenomen als hun nieuwe hoofdkwartier, ze hebben Tinder in zijn eigen kerker gegooid, en het bedrijf is vastbesloten dat elk geschiedenisboek ter wereld van hen moet zijn. Natuurlijk mag dit niet gebeuren, dus nu moeten Flynt Buckler en een gedecimeerde Tinder the Dragon de krachten bundelen, en ze beseffen al snel dat het slimste zou zijn om een baan te nemen bij Ever After Inc. en het kapitalisme van binnenuit te bestrijden.

Na een sollicitatiegesprek met Mr. Moon beginnen Flynt Buckler en Tinder the Dragon aan een avontuur waarbij ze verschillende min of meer bekende sprookjes bezoeken waar Ever After Inc. actief is. Het eerste sprookje is bijvoorbeeld een interpretatie van "De Wolf en de Drie Kleine Biggetjes," waarbij het eigenlijk de varkens zijn die het dorp van de zeer vriendelijke wolven met de grond gelijk willen maken omdat het op grond ligt dat de varkens nodig hebben om een groter appartementencomplex te bouwen. De wolven zijn zelfs een huurverlaging van 5% beloofd voor het eerste jaar in het nieuwe gebouw, maar de wolven zijn erg dol op hun kleine dorpje en zijn niet van plan het te verlaten.

Onderweg voegen verschillende personages zich bij je kleine groep (waaronder de Grote Boze Wolf, die de amateurmuzikant speelt en met zijn gitaar aanvalt), en ze hebben allemaal verschillende vaardigheden, sterke en zwakke punten. De gevechten zijn turn-based, maar ook timing-gebaseerd, wat betekent dat wanneer je de vijand wilt aanvallen of hun aanvallen wilt blokkeren, je dat doet door een reeks getimede knopdrukken of bewegingen met de joysticks uit te voeren. De manier waarop je aanvalt werkt prima, maar het is een ander verhaal als het op blokkeren aankomt.

Alle vijanden hebben twee soorten aanvallen, elk met een andere timing, en het is simpelweg frustrerend moeilijk om deze aanvallen te blokkeren. Sommige aanvallen zijn makkelijk te lezen, dus je hebt een redelijke kans om ze te blokkeren, terwijl andere bijna onleesbaar zijn, dus je kunt eigenlijk niet voorkomen dat je schade oploopt als je ze gebruikt. Dit wordt verergerd door vrij lange baasgevechten met onvoorspelbare aanvalspatronen en een baas die meerdere keren achter elkaar aanvalt. Omdat je vaak schade oploopt door het uitdagende blokkeersysteem, moet je meerdere beurten gebruiken om je magie aan te vullen of jezelf te genezen, waardoor deze gevechten bijna eindeloos aanvoelen.

Er is een auto-block-functie die in de instellingen kan worden ingeschakeld, maar dit haalt in feite alle uitdaging uit de gevechten, omdat het dan gewoon een kwestie is van de vijand slaan tot hij sterft en verder niets. Het is enigszins jammer dat de ene helft van het gevechtssysteem zo frustrerend blijkt te zijn, aangezien het zo'n centraal onderdeel van het spel is. Afgezien van het wat twijfelachtige gevechtssysteem is Escape from Ever After verder een leuk avontuur met goede en goed geplaatste humor, grappige culturele verwijzingen en vrij solide puzzels, maar omdat het gevechtssysteem centraal staat in het spel, wordt de algehele ervaring hier enigszins door belemmerd.

De graphics zijn prachtig en kleurrijk, en alle personages zijn schattig in 2D. De visuals werken goed, maar bepaalde platformgedeelten worden wat belemmerd door de vaste camera, waardoor het moeilijk is om afstanden in te schatten. Het geluid is oké en zoals je zou verwachten in een spel van dit type - maar het is niet iets wat je je herinnert nadat je het spel hebt uitgezet.

Al met al is Escape from Ever After een leuk klein rollenspel, geïnspireerd op Paper Mario. De sterkste punten van het spel zijn de goed geschreven dialogen, de goede humor, de leuke puzzels - en de helft van het gevechtssysteem. De andere helft, het verdedigende deel, wordt snel frustrerend, wat helaas het hele spel beïnvloedt. Ik vond het moeilijk om ervan te genieten als het soms voelde alsof je een dobbelsteen gooide om te bepalen of ik geraakt zou worden door de aanval van de vijand. Het lijkt gewoon oneerlijk en frustrerend.

Als je houdt van eenvoudige en leuke rollenspellen, kijk dan eens naar Escape from Ever After, want het wordt voor een goede prijs verkocht, maar wees voorbereid op wat moeite met het gevechtssysteem.