Exploding Kittens

Geanimeerde tv bevindt zich op een vreemde plek. De afgelopen jaren is er een enorme hausse geweest in geanimeerde comedyshows gericht op volwassenen, of het nu gaat om Solar Opposites, Harley Quinn, Big Mouth, The Great North, Disenchantment, Mulligan, Paradise PD, F is for Family, enzovoort, en dit is zonder zelfs maar te praten over de vaak eeuwige titanen van de sector zoals The Simpsons, Family Guy, Archer, South Park, zelfs Rick and Morty. Het punt is dat we geanimeerde comedyseries niet langer als iets unieks beschouwen, in feite zijn ze een rage, en veel van hen zijn vergeetbaar of saai. Het is eigenlijk dit dat me naar Netflix's Exploding Kittens trok, nou dat en het feit dat de show eigenlijk een bewerking is van een kaartspel...

Je hebt misschien al eerder Exploding Kittens gespeeld (als je dat nog niet hebt gedaan, verzamel dan wat vrienden en probeer het eens, je zult er geen spijt van krijgen), maar als dat niet het geval is, maak je dan geen zorgen, deze show heeft helemaal niets met dat spel te maken. In feite, afgezien van de titelkaart, de twee hoofdpersonen van Godcat en Devilcat, en de vreemde verwijzing hier en daar, is dit eigenlijk gewoon een komedieserie die onderzoekt wat er gebeurt als God naar de aarde wordt gestuurd en gedwongen wordt om in het lichaam van een mollige kat te leven, allemaal omdat hij de afgelopen paar honderd jaar zijn gebruikelijke onsterfelijke taken heeft verslapt. Er zijn geen andere belangrijke verbanden met het kaartspel, en hoewel dat misschien een goede zaak is, duwt het de serie ook naar bekend en vergeetbaar terrein.

Want hoewel niemand eraan zal twijfelen dat Exploding Kittens prachtig en opvallend geanimeerd is (zoals de meeste vergelijkbare shows), momenten van komisch goud heeft die je doen grinniken of zelfs hardop lachen, en een aantal uitvoeringen heeft die het waard zijn om te vieren en te benadrukken, met Tom Ellis' Godcat die hier absoluut de stralende ster is, Exploding Kittens doet ook niet echt veel om het boven veel van de andere concurrerende shows te laten staan, waarvan er na één of twee seizoenen al veel zijn ingeblikt.

Deze show heeft niet de rauwe en losgeslagen donkere humor van South Park, de charme en het karakter van The Simpsons, of de komische timing van Family Guy. Het is in geen enkel opzicht een slecht tv-programma, het mist gewoon pit en dat extra beetje klasse om het te verheffen boven de bekende en vergeetbare andere geanimeerde komedies die streamers tegenwoordig lijken te verstoppen. Er zijn momenten van genialiteit in Exploding Kittens, momenten die bewijzen dat deze show in interessante richtingen kan gaan, maar tegelijkertijd zijn er niet genoeg van deze om me enthousiast te maken om verder te kijken.

Met slechts negen afleveringen van 25 minuten om uit te checken in het eerste seizoen, zul je niet teleurgesteld of gefrustreerd weggaan van je tijd met Exploding Kittens over de tijd die je eraan hebt gegeven. Maar je zult je waarschijnlijk niet anders voelen dan na het bekijken van een van de weinige geanimeerde komedies die ik in de eerste alinea heb genoemd. Dit is weer een radertje in de geanimeerde komediemachine, er valt niet veel anders te zeggen over Exploding Kittens.