Gamereactor's Game van het Jaar

2022 was misschien een jaar voor verhoogde vertragingen op enkele grote titels, zoals Starfield, Hogwarts Legacy en The Legend of Zelda: Tears of the Kingdom, maar dit betekent niet dat het niet ook een aantal geweldige games heeft geproduceerd. In feite is het bijna goed dat sommige zware hitters voor volgend jaar niet in 2022 zijn uitgekomen, omdat de concurrentie misschien te zwaar was om te schitteren.

Genoeg over 2023, we kijken echter naar het jaar dat net voorbij is, en het was een geweldig jaar voor videogames. Van verrassende doorbraakhits als Stray, tot de sequels die de grote verwachtingen die gamers van hen hadden als A Plague Tale: Requiem wisten te evenaren.

Helaas heb ik nog geen tijd gehad om alle geweldige games te spelen die in 2022 zijn uitgebracht, maar in werkelijkheid is veel van de Game of the Year-discussie gecentreerd rond slechts twee titels, met als Elden Ring en God of War: Ragnarok. Vanaf het begin van het jaar zijn dit de twee games waarvan iedereen dacht dat ze het zouden uitvechten om de meeste prijzen mee naar huis te nemen, en het is niet verwonderlijk dat ze precies dat hebben gedaan.

Voordat we ingaan op welke titel de Game van het Jaar mee naar huis neemt, zijn er een paar eervolle vermeldingen in volgorde. Ten eerste moet Stray worden erkend voor zijn worldbuilding, interessante gameplay, schattige kat en om te bewijzen dat je tegenwoordig niet meer dan £ 70 hoeft te betalen om een geweldig spel te hebben. Dan is er Sifu, dat me opzweepte met zijn unieke verouderingsconcept en me urenlang liet spelen terwijl ik me uiteindelijk opwerkte naar het vechten tegen gangen van vijanden zonder een klap te krijgen.

Juist, met die uit de weg, laten we eens kijken naar Elden Ring en God of War: Ragnarok. Inmiddels heb je waarschijnlijk alles gelezen wat er te lezen valt over deze twee spellen, dus ik zal niet diep ingaan op hoe ze werken en wat ze geweldig maakt, maar ik moet zeggen dat het kiezen tussen de twee vrij moeilijk is, omdat hun doelen totaal verschillend zijn.

Elden Ring is aan de ene kant een fantastisch spel in de traditionele zin van wat een spel is. Vanaf het moment dat je Limgrave binnenstapt, zie je het kasteel dat je moet naderen en het uiteindelijke doel van die grote stralende boom in de verte. Het plezier zit hem in hoe je die reis meeneemt, de wapens die je gebruikt en de uitrusting waarmee je jezelf uitrust om de Lands Between te overleven.

God of War: Ragnarok, aan de andere kant, maakt wel wat uitrustings- en wapenwisselingen mogelijk, maar het vertrouwt in plaats daarvan niet op de speler om zoveel mogelijk van het spel te maken. In plaats daarvan is er een behoorlijke hoeveelheid van wat sommigen "hand-holding" zouden kunnen noemen in Kratos ' nieuwste uitje, maar dit doet niet noodzakelijkerwijs afbreuk aan de ervaring. Ik ontdekte dat er een of twee momenten waren waarop Atreus of Mimir het antwoord op een puzzel aanwijzen voordat ik erop was gestuit, maar in de meeste gevallen was hun dialoog vaak nuttig bij het vinden van dingen waar ik op het punt stond weg te sprinten.

God of War: Ragnarok laat je ook zijn verhaal zien. Het wil dat je betrokken bent bij de strijd tegen Odin, terwijl Elden Ring je niet echt nodig hebt om echt te weten waarom je Elden Lord moet worden, alleen is het iets dat moet worden gedaan. Nogmaals, dit zegt niet wat beter is, alleen dat de twee aanzienlijk verschillende benaderingen hebben in het zijn van een spel.

Dus de vraag is dan hoe we beslissen wat beter is? Nou, het lijkt het beste om te zien hoe goed elk van hen erin slaagt om te doen wat ze wilden doen. Elden Ring is een eenvoudige triomf van het open-wereldgenre, en het is erin geslaagd om de extreem lonende stijl van gameplay van FromSoftware naar zijn grootste publiek tot nu toe te brengen. Het geeft spelers een bijna eindeloze hoeveelheid bouwopties en manieren om te spelen, met een wereld die prachtig is, zelfs als het je probeert te doden.

Maar zelfs met dit alles is Elden Ring nog steeds een groot punt van debat op twee belangrijke fronten: het late spel en de moeilijkheidsgraad. Het aanpakken van de laatste van deze opties is als lopen op dun ijs met eierschalen bovenop, als één verkeerde zet en ik word bespot omdat ik denk dat het spel te moeilijk is om te verslaan. Elden Ring is niet al te moeilijk, zelfs met belachelijke gevechten zoals Malenia en de Vuurreus, kan de moeilijkheidsgraad worden aangepast door Spirit Ashes, maar daarin ligt het probleem.

Er zijn nu puristen die geloven dat het gebruik van geestes een grote godslastering is, en degenen die gewoon van het spel willen genieten. Voor degenen die wel elke baas willen soleren, creëerde dit een enigszins oneerlijke ervaring, omdat het leek alsof de late-game vijanden bijna waren ontworpen om twee-tegen-één te worden bestreden.

Elden Ring's late game is ook een probleem, omdat het uit het niets een enorme powerpiek aan vijanden geeft, waardoor wat de eindsprint had moeten zijn een lange slog wordt. Dit maakt Elden Ring een fantastische game die zichzelf na verloop van tijd enigszins opbrandt.

God of War: Ragnarok heeft echter geen last van deze problemen en heeft voor mij de titel van Game of the Year verdiend. Totdat ik klaar was met het spel, was ik er zeker van dat ik Elden Ring als winnaar zou noemen, maar Kratos' laatste Noorse avontuur mist gewoon geen beat. Het verhaal blijft consistent en uitstekend tempo, de beelden zijn adembenemend en de gameplay-loop is extreem solide, waarbij Sony Santa Monica de gevechten uit God of War uit 2018 verbetert met toevoegingen zoals de Draupnir Spear.

Elden Ring is een spel voor de eeuwigheid, maar hetzelfde kan zeker gezegd worden van God of War: Ragnarok, dat erin slaagt om de grote verwachtingen die spelers ervoor hadden te overtreffen en tegelijkertijd een geweldige mix geeft van de filmische stijl waar AAA-games tegenwoordig bekend om staan zonder viscerale en soms bevredigend moeilijke gameplay op te offeren. Beide games zitten boordevol memorabele ervaringen en verdienen hun plek tussen de best beoordeelde games van het jaar, maar God of War: Ragnarok heeft gewoon dat voordeel om je niet alleen bezig te houden met een fantastische wereld en gevechten, maar het creëert ook die emotionele vertelmomenten die bewijzen dat videogameverhalen iets speciaals zijn.