Goodbye Volcano High

Ik hou absoluut van een goede verhalende videogame. Ondanks dat ik meestal neig naar shooters en actie-avonturen, merk ik altijd dat ik enthousiast word als er een nieuwe Supermassive-game aan de horizon is, of voor indie-projecten die vergelijkbaar zijn, zoals We Are OFK en Stray Gods: A Roleplaying Musical. Onnodig te zeggen dat Goodbye Volcano High voor augustus 2023 bovenaan mijn meest verwachte lijst stond, en in tegenstelling tot Stray Gods, die me weliswaar een beetje in de steek liet, heeft de titel van KO_OP me enthousiast gemaakt om te zien wat de studio in petto heeft.

Hoewel ik in deze review zal afdwalen van spoilers, zal ik voor de duidelijkheid een korte synopsis delen van waar Goodbye Volcano High over gaat. In wezen speel je als een jonge tienerdinosaurus die bekend staat als Fang, die te maken heeft met de stress van het afstuderen van de middelbare school, probeert een rockster te worden met haar band, en vooral, de existentiële dreiging die is ontstaan dankzij een 10 km asteroïde die op een spoedcursus voor de planeet is (ja, dezelfde waar je wetenschapsleraar je over vertelde). Met al deze botsende problemen in gedachten, stipt Goodbye Volcano High ook punten in relaties met vrienden en familie, en af en toe een romantische optie, wat betekent dat de dialoogopties die u selecteert, van invloed zijn op hoe de mensen die u ontmoet om u heen behandelen en handelen. En alsof dit allemaal nog niet genoeg was, zijn er ritmische secties waar jij en je band jammen op een verzameling originele en aanstekelijke nummers.

Op het eerste gezicht, wanneer je de prehistorische en de mythologische omgevingen weghaalt, lijkt het alsof er niet veel is dat Goodbye Volcano High en Stray Gods scheidt, maar de algehele toon van dit spel is slechts een van de vele redenen waarom ik denk dat KO_OP iets speciaals doet. Hoewel dit een verhaal is dat doordrenkt is van tienerangst, zoals Riverdale als Archie een antropomorfe triceratops was en Betty een Pterodactyl, is het ook een spel dat charme en karakter uitstraalt. De cast is prachtig gerealiseerd en voelt echt uniek aan, en de dialoogopties geven je tal van manieren om het verhaal te begeleiden op de manier die bij je past, allemaal zonder enorm verschillende opties te hebben die in vergelijking zwart-wit aanvoelen. De keuzes die je maakt zijn niet radicaal verschillend van elkaar, maar net uniek genoeg om je eigen persoonlijke draai aan de verhaallijn te kunnen geven.

Voeg hier een algemene stijl aan toe die levendig en fris aanvoelt, zelfs als de angst een tandje hoger wordt gezet naarmate de asteroïderanden steeds dichter bij de aarde komen. In feite voelt het allemaal zo oprecht dat de prehistorische setting en de antropomorfe dinosaurussen gewoon overkomen als een ontwerpkeuze en niet als een identificerende factor, zoals het geval is in Stray Gods, waar de wereld en het verhaal zich onderworpen voelen door de personages, die op zichzelf een beetje vlak en deprimerend overkomen.

Het unieke aan Goodbye Volcano High is ook hoe het eruit ziet om spelers onder te dompelen en te betrekken. In tegenstelling tot sommige verhalende games waar het bijna voelt alsof je geen controller of muis in je hand hoeft te hebben, moet je in deze titel constant gefocust blijven, omdat keuzes worden getimed en er extra gameplay-secties zijn die aanzienlijke input van de speler vereisen. Sommige hiervan zijn de eerder genoemde ritmesecties waar je op tijd op knoppen tikt om met je band te rocken naar echt goede en pakkende nummers, maar dit kan ook andere kleine minigames omvatten, zoals het ontwerpen van een bandposter of het spelen van een rondje Legends & Lore (een Dungeons & Dragons stijlspel) met je vrienden. Goodbye Volcano High is meer dan het kernverhaal, ook al is dit duidelijk het belangrijkste aspect.

Ik zal zeggen dat er gelegenheden zijn waarbij de game je dialoogopties geeft die nergens echt toe leiden of waarmee je veel persoonlijke impact op het verhaal kunt hebben. Sommige hiervan zijn zelfs op sleutelmomenten, die een beetje als een teleurstelling overkomen, omdat het verhaal zich opbouwt naar een belangrijk punt en dan bijna het interactiviteitsaanbod onder je voeten vandaan trekt. Maar over het algemeen is de verhalende suite goed ontworpen en kun je het verhaal van Fang vormgeven op de manier die bij je past.

Ook moet het kunstteam achter Goodbye Volcano High worden vermeld, want dit is een verbluffend geanimeerde titel. De verschillende personages voelen elk levendig en uniek aan, en de wereld voelt alsof het diepte heeft. Als dit alleen een tv-programma of een film was, zou de animatie een van de beste kwaliteiten zijn. Het is echt heel goed gedaan.

Goodbye Volcano High heeft me zeker verrast. Het is duidelijk dat KO_OP een talent heeft voor deze stijl van gamen, want dit is een van de betere verhalende titels op de markt. Het heeft zeker zijn knikken, maar over het algemeen is dit zeker een game om te bekijken als je je ooit hebt afgevraagd hoe het zou zijn om antropomorfe dinosaurussen te kruisen met die van een Netflix-drama-tv-serie op de middelbare school.