Guayota

Een van de kritieken die Spanje altijd voor eeuwig met zich mee zal dragen (of andere Europeanen nu grotere wreedheden op dezelfde plaats hebben begaan of niet) is zijn Zwarte Legende bij de verovering van Amerika. Hele stammen werden weggevaagd, hetzij in de jacht op goud, hetzij om hun land terug te winnen met staal en bloed, hetzij vanwege ziekten waarmee de Nieuwe Wereld nog nooit eerder te maken had gehad. We hebben echter altijd de neiging om verder te kijken dan de Atlantische Oceaan als we over deze zaken praten (of zwijgen), maar de waarheid is dat een paar jaar eerder ook iets soortgelijks gebeurde bij de "pacificatie" van de Canarische Eilanden. Gelukkig is de mondelinge overlevering erin geslaagd om enkele van deze verhalen te redden, en nu hebben we een lichtstraal om ze enigszins te benaderen met Guayota, door Team Delusion.

Guayota is een puzzelavontuur waarin we een archivaris spelen aan het einde van de 15e eeuw op een missie voor de House of Trade in Sevilla (het orgaan dat de expedities van Columbus en het beheer van hulpbronnen van de Kroon voor nieuwe landen organiseerde) op zoek naar het legendarische eiland San Borondón, een onbekend land waarvan wordt gezegd dat het het paradijs op aarde is, en onmogelijk te bereiken met conventionele middelen, hoewel de aboriginals van de eilanden (de Guanchen) beweerden dat het van tijd tot tijd aan de horizon zou verschijnen, gehuld in een ondoordringbare mist. Door de aanwijzingen van de lokale legende te volgen, bereiken we de kust en beginnen de mysteries.

Hier zijn we geen helden of dappere krijgers. Wij zijn een geleerde die de volledige waarheid over het eiland en de legende wil onderzoeken. Om dit te doen, worden we vergezeld door een betrouwbaar notitieboekje waarin we de muurschilderingen die we vinden kunnen noteren, en een betrouwbare fakkel die onze troefkaart zal worden tegen duisternis en dood. Als we de ruïnes betreden, zullen we de gevaarlijke vallen van hun bouwers moeten ontwijken en combinaties moeten maken met lichtgevende stenen om de weg te openen, in secties vol actie. Als de fakkel uitgaat, is het allemaal voorbij...

Over? Nagenoeg. De eerste keer dat onze zaklamp uitgaat, raken we in een soort trance waarin we een maxio ontdekken (een goedaardige geest, ook uit de Canarische traditie) die ons zal vergezellen op het avontuur en met wie we de sluier kunnen oversteken om de geestenwereld te verkennen. Deze puzzelsecties in het geestenrijk hebben dezelfde lay-out als die in de echte wereld, maar hun resolutie is anders: er zijn geen vijanden en de puzzels veranderen volledig, hoewel het element licht altijd aanwezig is. Toch heeft Guayota een tweeledig ontwerp van elk niveau dat parallel verloopt, waarbij elk 'rijk' een stukje van het verhaal biedt.

En de variëteit en vindingrijkheid zullen fans van het genre bekoren. Guayota is een uitdaging die eenvoudig is in zijn presentatie, maar verdraaid in zijn resolutie. Er zullen secties zijn waar je over het krappe podium moet dwalen, op zoek naar dat over het hoofd geziene detail, en andere waar je je geduld verliest met de uitputtende vallen en de mobiliteit van onze hoofdrolspeler.

Misschien is dit mijn grootste klacht over het spel, dat de levels waar beweging en precisie om valstrikaanvallen te ontwijken 'pixel perfect' zijn en je ook dwingen om minstens een paar keer door deze dodelijke gebieden te gaan. Als de fakkel uitgaat, moet je het level opnieuw spelen, en ik verzeker je dat het in de meer gevorderde stadia een marteling kan zijn om het pad te herhalen en de stappen van de grote puzzel te onthouden.

Gelukkig zijn de puzzels puur geniaal en een rel van goed ontwerp, en dat is zo ongeveer alles wat je hier kunt vragen. Bovendien is de moeilijkheidsgraad ook soepel en heb je het gevoel dat met elk voltooid level je vaardigheid toeneemt, evenals je kennis van het verhaal. Sterker nog, als een deel te moeilijk wordt, kun je het overslaan en doorgaan naar het volgende, hoewel alles een prijs heeft: er zijn verschillende eindes aan het verhaal van Guayota, en ik heb het gevoel dat we, om er het beste van te krijgen, de hele waarheid moeten achterhalen over wat hier echt is gebeurd. In ieder geval is herspeelbaarheid afhankelijk van het kennen van de verschillende uitkomsten.

Ik ben niet de meest bekwame platformgame, noch de snelste puzzeloplosser, dus mijn perceptie van wat Guayota te bieden heeft in termen van speeltijd (ongeveer 15 uur) kan heel, heel lang zijn in vergelijking met anderen. Het gaf me echter wel genoeg voldoening en net genoeg uitdaging (soms ook op het randje) om me ervan te weerhouden op te geven.

Zelfs zonder het mooiste of meest technisch gepolijste spel te zijn, heeft Guayota die aureool van trots en ambitie om een plekje voor zichzelf te veroveren in de overvolle kalender van deze zomer. De nasynchronisatie en lokalisatie van het spel is uitstekend, en het geluid en de soundtrack creëren de sfeer om je onder te dompelen in het avontuur, dat al een enorme waarde heeft bij het herstellen en verspreiden van de Canarische traditie en haar legendes. Als je op zoek was naar een uitdaging om je geest aan te scherpen, wacht de legende van Guayota op je.