Passenger

Passenger is de titel van weer een van de vele veelbelovende horrorfilms van dit jaar - jeetje, we zijn dit jaar echt verwend. Ik zag de trailer in de bioscoop en vond het fijn dat ze ervoor kozen om een fragment uit de film te laten zien in plaats van een montage van het plot; Het was effectief en bouwde een bepaald gevoel van verwachting op.

Dus, waar gaat Passenger over?
Na het getuige zijn van een auto-ongeluk ontdekt een jong stel dat ze de plaats van het ongeluk niet alleen hebben verlaten. Een demonische aanwezigheid, bekend als 'de Passenger ', stopt niet totdat hij hen heeft meegenomen en hun camperavontuur verandert in een nachtmerrie.

Laten we beginnen met de regisseur. De Noor André Øvredal brak door in 2010 met Trollhunter, een film die ik me herinner dat ik erg van genoten heb. Dat leidde ertoe dat Hollywood hem met open armen verwelkomde. Sindsdien heeft hij ons The Autopsy of Jane Doe gebracht, die echt goed is en binnenkort een herbekijking verdient. In 2019 kwam Scary Stories to Tell in the Dark, geproduceerd en deels geschreven door Guillermo del Toro – dat was ook vermakelijk. Dan is er The Last Voyage of the Demeter, wat nog steeds een gevoelig punt is. Dit is een film waar ik al jaren naar uitkeek. De film zou oorspronkelijk geregisseerd worden door Neil Marshall, die achter een van 's werelds meest gedurfde horrorfilms zit, namelijk The Descent. Uiteindelijk viel de taak op meneer Øvredal, en hoewel ik niet veel kan zeggen over de regie zelf, was het script nogal onhandig en de film vrij middelmatig. Maar genoeg daarover.

Laten we doorgaan naar de cast. De bekendste naam op de lijst is Melissa Leo, die een zeer solide staat van dienst heeft met films als Snowden, Prisoners en Oblivion. In de hoofdrollen zien we Jacob Scipio, die onder andere in de laatste twee Bad Boys-films heeft gespeeld, en Lou Llobell van Foundation. Beiden zijn relatief onbekende gezichten, hoewel Scipio in nogal wat films heeft gespeeld. Ze doen het goed en er is chemie tussen hen. Ik vind het fijn als minder bekende namen in horrorfilms worden gebruikt. Het voegt een extra dimensie toe aan het sluipende ongemak.

Passenger is stijlvol en behoorlijk effectief. De opening zet de toon heel goed, en het is duidelijk dat Øvredal oog heeft voor het genre. De structuur werkt goed, en er is volop spanning en spanning. We hebben het over een film die net iets meer dan negentig minuten duurt, wat ik in de overgrote meerderheid van de gevallen de perfecte lengte voor een horrorfilm vind. Dat maakt het makkelijker om het tempo hoog te houden en haalt wat onnodige onzin weg. Er zijn een paar vrij effectieve jump scares (ik weet het, ik ben degene die er altijd over klaagt) en er hangt een griezelige sfeer in The Passenger zodra het op gang komt.

Helaas vond ik het echter nooit echt verontrustend. Ik had graag gezien dat het de grenzen nog verder had verlegd. En, zoals zo vaak het geval is, verdwijnt een deel van het ongemak zodra je de dreiging ziet. De Passenger - het personage dus - kan er wat onheilspellend uitzien, maar het is niets dat je bang maakt of nieuw terrein breekt. Dit is niet een van de beste horrorfilms van het jaar, maar ook niet een van de slechtste. Het vakmanschap is bekwaam, net als het acteerwerk. Er hangt een gevoel van spanning en een beetje sluipend onbehagen, hoewel ik op iets meer had gehoopt. Maar Øvredal is een regisseur die ik zeker in de gaten zal houden. Als je graag afgeschrikt wilt worden van een campervakantie, of gewoon een leuk horrorfilmpje wilt om op de bank mee te kruipen, dan is Passenger zeker de moeite waard om te kijken.