Pokémon Concierge

Zolang het schattig en grotendeels gezinsvriendelijk is, lijkt het erop dat er maar weinig dingen zijn die de Pokémon-franchise niet zal proberen, zoals bewezen met de nieuwste miniserie die op Netflix is verschenen, Pokémon Concierge. Deze ongelooflijk korte serie bestaat slechts uit vier afleveringen van vijftien minuten, maar in die tijd wist het me met meer succes te boeien dan de meeste televisieprogramma's die er zijn.

Pokémon Concierge volgt Haru, een jonge professional die besluit haar baan op te zeggen na een bijzonder vreselijke week en de nieuwe conciërge te worden in het Pokémon Resort. Het resort is een plek waar zowel mensen als hun zakmonsters kunnen genieten van rust en ontspanning, en vooral de Pokémon kunnen zich uitleven in de open wildernis van de tropische eilandomgeving.

Vanaf onze kennismaking met het resort worden we getrakteerd op vier verschillende plots die draaien om Haru en Pokémon op het eiland die elk hun plek vinden en leren gelukkig te zijn. Het is een heel eenvoudig uitgangspunt, en iets dat gemakkelijk een beetje saai had kunnen worden als de ongelooflijke animatie van dwergstudio's er niet was geweest. De combinatie van klei, vilt en andere echte elementen om de Pokémon en mensen in deze miniserie tot leven te laten komen, is ongelooflijk. Het detailniveau (persoonlijke favoriet was de wenkbrauwen van Psyduck) zorgt ervoor dat alles tot leven komt, en je kunt zien waarom we maar vier afleveringen krijgen terwijl je ernaar kijkt. Hoe graag ik ook meer van deze serie zou willen, ik weet dat het maken van stop-motionanimaties van deze kwaliteit tijd kost, en het zal waarschijnlijk jaren duren voordat we terugkeren naar het Pokémon Resort.

Of je nu al heel lang een Pokémon-fan bent of niet, het is moeilijk om niet wat tijd in het Pokémon Resort door te brengen. Het kleurgebruik, de charme en de onweerstaanbare schattigheid van dit alles is zo'n verademing, en het vat perfect samen waar Nintendo wil dat Pokémon over gaat. Geen gevechten, geen gevangenneming, gewoon chillen met je Psyduck-broer terwijl je wakker wordt met een nieuwe dag in het paradijs. Ik hield ook van het gebruik van Psyduck hier, omdat het ons een frisse kijk geeft op een Pokémon die vaak over het hoofd wordt gezien. Het zou me niet verbazen als je ziet dat Psyduck-knuffels sneller uitverkocht zijn dan Pikachu-knuffels na de afbeelding van deze dikke gele kerel.

Hoewel je niet echt diep hoeft te graven om de thema's te vinden die spelen in Pokémon Concierge, zijn ze prachtig verweven in de 60 oneven minuten die je krijgt met dit eerste seizoen. Het draait allemaal om zelfacceptatie, iets dat Haru moet leren als ze goed wil zijn in haar werk, en een les die ze leert aan de andere mensen en Pokémon-bezoekers van het resort. Het is duidelijk, maar niet hardhandig, dus je hoeft je geen zorgen te maken dat je aan het einde van elke aflevering op je hoofd wordt getikt met een bredere boodschap. Als er iets is, helpt het gewoon de algehele gezondheid en sfeer van de serie zonder afbreuk te doen aan het luchtige plezier dat door de kern van deze show loopt.

Er valt niet echt veel anders te analyseren over deze show. Als ik enkele zwakke punten zou moeten vinden, zou ik zeggen dat de derde aflevering een beetje verward aanvoelt in vergelijking met de andere drie, die elk soepele, gestroomlijnde plots hebben die je van punt A naar punt B brengen. Ondanks het beperkte aantal afleveringen dat de korte en zoete ervaring weerspiegelt die ik me kan voorstellen dat een verblijf in het Pokémon Resort biedt, doet het niet altijd wonderen voor de show. Ik had graag nog een paar afleveringen gehad om ons wat meer inzicht te geven in bepaalde personages. Aan de andere kant, misschien zeg ik dat alleen maar zodat ik meer tijd kan doorbrengen in wat zonder twijfel de gezelligste show is die ik ooit heb gezien. Als de winternachten streng worden, ga ik zeker terug naar het zonnige Pokémon Resort, en ik stel voor dat je hetzelfde doet voor wat rust en ontspanning wanneer je het nodig hebt.