Primitive War

Ik hou bijna net zo van dinosaurusactie als van haaienfilms. Als jongen zat ik en bladerde ik door een map die een mix was van feiten en foto's van dinosaurussen en screenshots uit Jurassic Park. Ik zou er urenlang over kunnen zitten en erover nadenken. De eerste Jurassic Park was op zoveel manieren baanbrekend toen hij uitkwam. En het mooie is dat het vandaag de dag net zo goed standhoudt. Zowel het plot als de praktische effecten. De vervolgen waren nooit zo succesvol, hoewel ik The Lost World eigenlijk ook geweldig vind.

De revival van de afgelopen jaren is gewisseld tussen vermakelijk, grappig en - Rebirth - wat eigenlijk een van de slechtste films was die ik vorig jaar zag. Er was echt alles aan het schuren. Ondanks degelijke effecten en enkele grote namen in de cast werkten noch het script, noch de regie noch het plot, en de chemie tussen de personages zorgde ervoor dat het voelde als een mislukt schoolproject. Het was echt vreselijk. En weet je wat? Ik kan nu meteen onthullen dat Primitive War eigenlijk beter is dan Rebirth. Niet dat dat veel zegt. Ik moet echter zeggen dat het plot moeilijk anders dan interessant te omschrijven is. Het zijn ideeën als deze die me enthousiast maken.

Vietnam. 1968. Een verkenningseenheid, bekend als Vulture Squad, wordt naar een afgelegen junglevallei gestuurd om te achterhalen wat er is gebeurd met een vermiste Green Beret-peloton. Al snel ontdekken ze dat ze niet alleen zijn. Corrigeer me als ik het mis heb - maar dinosaurussen in een oorlogsfilm gooien. Dat IS een goed idee, toch? Wat kan er misgaan?

De cast bestaat uit Ryan Kwanten, het best bekend uit True Blood. Wat films betreft, heb ik hem nooit in iets gezien dat het waard is om te onthouden. Jeremy Piven verschijnt ook in een kleine rol. Laten we dit meteen duidelijk maken: er zullen geen Oscarnominaties zijn voor wie dan ook in Primitive War. Maar misschien ook geen Razzies. Dan komen we bij het werk van het erin slaagen om op clichés te treden. Na een korte proloog die eigenlijk veel meer onthult dan nodig is, krijgen we precies wat je zou verwachten: een scène met helikopters die een vallei in Vietnam binnenvliegen, richting een militaire basis op de melodie van - je raadt het al - Fortunate Son' Omdat je een film over de Vietnamoorlog simpelweg niet anders kunt beginnen. Het script is perfect. Geen verrassingen.

Wat ik hier het meest aan waardeer, is dat we het hebben over een passieproject. Er zit zoveel liefde achter een productie als deze dat je het eigenlijk niet wilt negeren. En dat, samen met het dino-actiegenre, is een van de redenen waarom ik er echt naar benieuwd was. Maar ik kan wel onthullen dat Primitive War eigenlijk niet iets is wat ik me op de lange termijn zal herinneren.
Het is behoorlijk vakkundig gemaakt. De effecten zijn verrassend goed ondanks het beperkte budget. Het is echter duidelijk dat ze proberen de effecten te maskeren door aanvallen vaak tijdens donkere scènes te laten plaatsvinden, bij voorkeur gecombineerd met een paar knipperende lichten of mondingsflitsen, zodat je eigenlijk niet veel ziet.

De personages zijn precies zo vlak als je zou verwachten, en er is eigenlijk nooit echt spanning. Het is zeker vermakelijk, maar ik verloor toch meerdere keren mijn interesse. Ik zou het toch aanraden om het te proberen als je, net als ik, wat dino-actie hebt gemist. Tegelijkertijd kun je net zo goed Jurassic Park of The Lost World kijken of herkijken voor een veel memorabelere ervaring. "Ga niet het hoge gras in!" Of, zoals Stormare fluistert in die klassieke scène: "Ah, verdorie.."

Er is nog steeds iets bijzonders aan het zien van mensen die worden opgegeten door prehistorische beesten, nietwaar? En ik kan het gevoel niet van me afschudden dat de combinatie van oorlogsfilm en dinosaurusactie echt verfrissend is, een beetje zoals Overlord bijvoorbeeld, dat de Tweede Wereldoorlog met zombies mengt. Dus. Nee. Primitive War is geen rivaal voor Jurassic Park, ook al is het op een bepaalde manier een frisse wind.

Aan de andere kant. Weer. Ja. Het is beter dan Jurassic Park: Rebirth, en dat is altijd iets.