ReStory

ReStory: Electronic Repairs is een gezellige baansimulator die zeker voor sommigen zal aanspreken. Je runt een kleine elektronicareparatiewinkel in het Tokyo van midden jaren 2000, koopt kapotte gadgets, haalt ze uit elkaar, maakt de onderdelen schoon, vervangt beschadigde onderdelen en verkoopt ze door. En juist die eenvoud maakt ReStory zo goed als het doet... Althans voor even.

Mandragora's nieuwste indie-aflevering heeft een direct aantrekkelijk uitgangspunt, gebouwd rond de nostalgie van technologie uit het Y2K-tijdperk. Telefoons, draagbare muziekspelers, camera's en spelconsoles worden liefdevol schoongemaakt en gerepareerd, terwijl de winkel zelf geleidelijk een charmant stukje tijd wordt terug naar een periode waarin technologie nog tastbaar aanvoelde. Het reparatieproces op zich is de sterkste eigenschap van het spel. Elke taak begint met een object dat zorgvuldig, component voor component, moet worden gedemonteerd om het weer werkend te krijgen. Schroeven worden verwijderd, kappen worden verwijderd, onderdelen schoongemaakt en kapotte onderdelen vervangen voordat alles weer in elkaar gezet en naar de klanten kan worden verzonden.

Er is hier ook een oprecht gevoel van progressie. Naarmate je meer consoles en producten voor klanten repareert, kun je licenties en upgrades kopen om je bedrijf en reputatie uit te breiden. Van Eggotchi's tot Pokia-telefoons (zie wat ze daar deden), jij bent het centrale knooppunt voor alle technologie van Tokio die wat extra aandacht nodig heeft. De online hub waarin je onderdelen bestelt en klantverzoeken accepteert is een geweldige functie en wordt snel verslavend. Je zult merken dat je steeds meer bestellingen wilt accepteren om zoveel mogelijk geld te verdienen zodat je het assortiment producten kunt uitbreiden.

De nostalgie in het spel wordt ook met veel charme behandeld. ReStory 's Tokyo setting uit het midden van de jaren 2000 is kleurrijk en bewust gezellig, gevuld met tijdsgebonden technologie en visuele details. De soundtrack vult dit aan, ondanks dat het soms wat inspiratieloos en wat repetitief is. Je eigen soundtracks hierover afspelen is zeker hoe ik zou willen dat je dit spel aanpakt om het leuker te maken.

Helaas is dit het moment waarop ReStory zijn beperkingen begint te onthullen. Het vertakkende verhaal belooft ook consequenties voor je beslissingen, waardoor de anders repetitieve routine een gevoel van doel en verhaal krijgt. Toch valt dit op sommige punten tegen. Sommige personages en situaties zijn charmant, terwijl andere te simpel of toonwisselend aanvoelen. Je hebt wel de keuze uit dialoogopties tijdens het contact met klanten, maar deze zijn meestal beperkt tot maximaal één of twee verschillende zinnen. Het is duidelijk dat er meer nadruk ligt op het reparatieaspect van dit spel, in plaats van op het daadwerkelijke verhaal of plot achter elk apparaat. Dat is uiteindelijk ReStory 's grootste probleem: het is een prachtige verzameling ideeën die niet altijd zo ver uitgroeien als ze zouden kunnen.

De sfeer is uitstekend en gezellig en de tactiele reparatiemechanieken zijn oprecht bevredigend, maar zodra de nieuwigheid van het uit elkaar halen van je eerste paar gadgets is verdwenen, moet het spel vertrouwen op bredere systemen om het momentum vast te houden, en die systemen zijn niet sterk genoeg. Een veel geavanceerder en boeiender personage-aanbod met een diverser en diepgaander verhaal zou dit spel enorm hebben getild van een simpel restauratiespel tot een echt interessante, gezellige simulator.

Er is absoluut een publiek voor ReStory. Als je goede herinneringen hebt aan klaptelefoons, draagbare muziekspelers, oude consoles en de vreemde plastic technologie uit het begin van de jaren 2000, is de nostalgie hier sterk en gecombineerd met de jobsimulator-achtige gameplay is het een leuk klein spel om op te pakken als je op zoek bent naar ontspannend plezier met een eenvoudig en kort verhaal met meer nadruk op bevredigende reparaties. ReStory is niet helemaal de definitieve reparatiesimulator die het had kunnen zijn. Het is een aangenaam, visueel aantrekkelijk en af en toe meeslepend project dat de aantrekkingskracht van sleutelen begrijpt, maar de repetitieve structuur en relatief oppervlakkige dialogen en verhaal houden het tegen.