Riven

Ik herinner me dat ik een 14-jarige hormonale jongen was die net een nieuwe pc had gekregen. Een van de eerste spellen die met de nieuwe wonderen pronkte, was een spel genaamd Myst. Myst zat vol met 3D-graphics en videoclips die echt indrukwekkend waren, dus ik was er helemaal klaar voor. Wat ik me niet realiseerde, was hoe moeilijk het was voor een 14-jarige die niet begreep waarom de zon 's ochtends opkwam. Vier jaar later kwam het vervolg Riven uit, maar ik had het te druk met proberen te voorkomen dat ik scoorde op de middelbare school en over het algemeen een middelmatige student was, dus ik miste het. Nu is het 2024 en heb ik een remake van Riven in handen, die ik nu zal proberen te beoordelen en te zien of de serie nog steeds zo moeilijk is als ik me herinner. Riven Remaster, of (2024) zoals het ook wel wordt genoemd, is ontwikkeld door Cyan, de oorspronkelijke ontwikkelaar, wat indrukwekkend is en kan worden gespeeld op pc en Mac.

Riven (2024) is een remake (ondanks de titel geen remaster), dus de game is niet alleen een gepolijste versie van het origineel. Als je de puzzels van het origineel uit je hoofd kent, is er goed nieuws, want Riven (2024) is een compleet nieuw spel. Hoewel het verhaal ongeveer hetzelfde is, zijn de puzzels compleet nieuw. Het verhaal in Riven is vrij minimalistisch, althans in het begin. Het begint waar het verhaal van Myst ophield en de eerste persoon die je ontmoet is Atrus, die ook je gids was in het eerste spel. Zijn vader Gehn is weer bezig en hij wil dat je hem tegenhoudt en zijn vrouw Catherine redt, die door zijn zonen Sirrus en Achenar naar de vele eilanden van Riven is gelokt. Het lezen van het zeer lange dagboek van Atrus onthult veel over het achtergrondverhaal, dat eerlijk gezegd ingewikkeld en een beetje raar is. Ik ben best blij dat het verhaal niet in het middelpunt van de belangstelling staat, want ik werd elke keer een beetje afgeschrikt. Misschien ligt het aan mij, maar een deel ervan was behoorlijk raar, vooral omdat het meestal zo mysterieus probeerde te zijn. Er is een balans tussen vaag en begrijpelijk in games als Riven, en voor mij was het niet helemaal een schot in de roos. Ik denk echter dat als je het verhaal van Myst door en door kent en het boek hebt gelezen, dat ook in de jaren negentig werd gepubliceerd, het allemaal logisch is, maar voor iemand die de serie bijna vijfentwintig jaar niet heeft gespeeld, is het allemaal een beetje te bekend.

Gelukkig is het verhaal niet waar Riven het meest in schittert, het is de gameplay die je hersencellen en soms je geduld echt uitdaagt, net als in het origineel. Nadat je voorbij de cryptische intro bent, word je losgelaten op een van de vele eilanden die samen Riven (2024) vormen. Het voelt allemaal statisch en eenzaam, wat ook het mooie is aan het spel. Je moet het eiland verkennen, waarvan je later ontdekt dat het Temple Island wordt genoemd. Er zijn veel roestige machines op het eiland die je moet onderzoeken. Alles wat je onderweg tegenkomt dat je kunt manipuleren, heeft op een gegeven moment een rol te spelen, maar dat punt is niet per se nu. Er zijn puzzels die je pas kunt oplossen als andere puzzels zijn opgelost. Dat is waarschijnlijk het meest frustrerend, maar ook best spannend. Je hebt al deze gadgets om je heen die je kunt indrukken en manipuleren, maar je moet proberen de puzzels te vinden die je nu kunt oplossen en uitzoeken welke je later kunt oplossen. Gelukkig zijn er meestal hints in het spel als de ene puzzel invloed heeft op de andere. Op Temple Island kun je bijvoorbeeld een portaal openen naar wat alleen een andere dimensie kan worden genoemd, en hier kun je verschillende hendels manipuleren en met de puzzels knoeien, maar er ontbreekt iets voordat je verder kunt. Na een beetje rommelen met dingen, keer je terug naar andere puzzels en vind je snel iets dat logischer is. Voor mij was het het vinden van een Mag-Lev naar een eiland genaamd Jungle, wat de juiste oplossing was omdat je naar de verschillende eilanden moet gaan om erachter te komen wat er aan de hand is. Het is zowel spannend als super frustrerend, maar erg trouw aan het origineel. In voor- en tegenspoed, als je het geduld hebt, word je beloond, maar Riven (2024) is niet voor mensen die snel opgeven, omdat de puzzels moeten worden gekauwd en verteerd voordat je ze kunt oplossen.

De puzzels in Riven (2024) zijn moeilijk en je moet echt creatief nadenken om ze op te lossen. Het spel informeert je snel om foto's te maken van dingen waarvan je denkt dat ze later kunnen worden gebruikt om puzzels elders op de eilanden op te lossen. Als je bijvoorbeeld ergens op een van de eilanden een sterrenbeeld ziet, kun je vrijwel zeker een puzzel verwachten waar deze sterrenverzameling mee te maken heeft. Er zit een speciale logica achter alles in Riven (2024), en dit geldt ook voor de puzzels. Als je die logica begrijpt, worden de puzzels gemakkelijker onder de knie te krijgen. Als je het niet krijgt, kan Riven erg frustrerend zijn. Ik begreep de eerste uren de logica niet en rende doelloos rond, niet wetend wat ik moest doen. Ineens ging er een lampje branden in mijn hoofd en bedacht ik de logica, en toen kon ik ook alle andere puzzels oplossen. Riven (2024) is om die reden niet voor iedereen weggelegd, maar als je de logica en een beetje geduld hebt, geeft niets meer voldoening dan een puzzel op te lossen waar je uren aan hebt gewerkt.

Een ander onderdeel van Riven (2024) dat ook genoemd moet worden, zijn de graphics van het spel, want alles is ultra mooi en bijna fotorealistisch. De eilanden zijn gevuld met prachtige gebieden die zowel kleur als licht gebruiken om een magische sfeer te creëren die echt bijzonder is. Binnen twee minuten ga je van het zonovergoten oppervlak naar grotten vol gloeiende paddenstoelen en modderige paden vol vlinders die rond je hoofd vliegen. Het is verbluffend. De soundtrack ondersteunt dit ook met minimalistisch gebruik van muziek waarbij het op de juiste plaatsen wordt afgespeeld, bijvoorbeeld wanneer je belangrijke delen van het eiland betreedt, maar als je gewoon rondrent, zijn het alleen de geluiden van de natuur die je hoort, en die combinatie zorgt voor een geweldige soundscape. Het is zo gezellig en creëert een gevoel van mysterie en avontuur waar ik van hield.

Dus moet je Riven (2024) spelen? De game is niet voor iedereen weggelegd, maar je moet je hoed afnemen voor een ontwikkelaar die geen concessies doet aan hun game-ontwerp. Er is een logica die je moet vangen en je moet het geduld hebben om het spel te laten ontvouwen. Als je dat niet doet, is Riven (2024) niets voor jou. Als je het geduld hebt, is Riven (2024) een fantastisch avontuur waarin de puzzels en de wereld de hoofdrol spelen.