Scars Above

Er is een speciaal plekje in mijn hart voor singleplayer-games met veel verhalen die ongeveer acht uur duren. Ik hou van een goede RPG of een competitieve shooter, maar er gaat niets boven het kunnen gaan zitten en genieten van een game in zijn geheel in twee of drie zittingen. Voer Scars Above in. Dit sci-fi third-person actie-avontuur komt uit Mad Head Games en speelt zich helemaal af op een wrede en meedogenloze planeet, waar protagonist Dr. Kate Ward en haar vrienden naartoe zijn getransporteerd, na een interactie met een mysterieus buitenaards artefact.

Dit verhaal heeft dat aura van mysterie en intriges en is spannend om te volgen, maar het komt niet over als iets bijzonder revolutionairs. De duidelijke invloeden van H.R. Giger en andere sci-fi-werken schijnen door, en het zorgt voor een verhaal dat gewoon vermakelijk is, maar je niet van je sokken zal blazen met wat het te bieden heeft.

Veel actie-avonturengames zouden een verhaal als Scars Above ook puur als een overlevingsverhaal behandelen, en hoewel deze titel deze beats raakt, gaat het spel ook meer over het documenteren, ontdekken en samenvoegen van wat deze wereld is en hoe je hier eigenlijk bent aangekomen. Je gebruikt Kate's wetenschappelijke vaardigheden om de fauna, flora en omgevingen van de wereld te analyseren en te bestuderen, terwijl je haar technologische knowhow gebruikt om krachtige wapens te bouwen die in staat zijn om de vervelende agressieve soorten die op de wereld leven een paar pinnen neer te slaan. En zoals je hieruit zou kunnen afleiden, is combat ook een cruciaal onderdeel van de Scars Above gameplay cyclus.

Met behulp van een verzameling elementair afgestemde wapens, evenals een lijst met maakbare verbruiksartikelen en getimede vaardigheden, moet Kate terugvechten tegen de wezens die haar aanvallen. Voor het grootste deel, omdat Scars Above een vrij lineair spel is, omvat dit het sturen van vijanden die op Kate's pad opduiken, maar af en toe zal ze te maken krijgen met een grotere groep vijanden die in een soort arena bestaan, waarbij dit soort gameplay ook is hoe bazen worden geïntroduceerd.

Vanuit mijn ervaring speelt de combat eigenlijk heel vloeiend, en heeft interessante diepgang. De manier waarop de verschillende elementaire types met elkaar omgaan (bijvoorbeeld een natte vijand zal extra schokschade oplopen) bovenop de unieke aanvalsstijlen van de vuurwapens zorgen allemaal voor een ervaring waarbij de speler genoeg opties heeft. En de mobiliteit van Kate zorgt ervoor dat de dingen snel en actievol aanvoelen, allemaal zonder Kate te laten lijken op een ontembare actieheld die niet immuun is voor uithoudingsvermogen en de dood niet afschudt - zelfs als ze dat doet, maar daar is een zeer goede narratieve reden voor. De baasvijanden brengen ook unieke mechanica met zich mee waarbij je begrip van de elementaire suite op de proef wordt gesteld, ook al vond ik de bazen nooit echt een bedreiging of een uitdaging in het grote geheel der dingen.

Maar hier is het ding, hoewel ik de gevechten van Scars Above leuk vind en ik het verhaal waardeer, merk ik dat ik elders minder onder de indruk ben. Het vaardigheidsupgradesysteem draait om het oppakken van kenniskubussen verspreid over elk niveau, met een enkel vaardigheidspunt dat wordt beloond zodra je een bepaalde maar onduidelijke hoeveelheid "kennis" hebt verworven. Aangezien deze niet bepaald moeilijk te herkennen of te vinden zijn, voelt het hele proces een beetje saai aan en alsof het nooit echt begrijpt wat het wil zijn. Aan de ene kant bestudeer je nieuwe levensvormen die je tegenkomt voor kennis, en aan de andere kant pak je gewoon een zwevende stenen klap in het midden van je pad. Het werkt niet helemaal.

Om hier vervolgens aan toe te voegen zijn de visuals. Hoewel ik zal zeggen dat Scars Above over het algemeen fijne en aangename graphics heeft, zijn de gezichtsanimaties weerzinwekkend en eigenlijk behoorlijk angstaanjagend. Als je ooit een androïde in een film hebt gezien met een siliconen gezicht, die emotie toont door alleen zijn mond te bewegen, dan is dit precies de manier waarop Scars Above's personages verschijnen. Ze zijn helemaal niet levensecht en het maakt het erg moeilijk om de ernst in cutscenes te waarderen wanneer de personages nep aanvoelen.

Dat gezegd hebbende, de monsters voelen echt aan en zijn behoorlijk vervelende stukken werk. Mad Head Games heeft duidelijk veel tijd gekost om een eng ecosysteem te creëren waar Kate doorheen kan kauwen, want de monsters die je tegenkomt in Scars Above zijn freaky en verontrustend. Ze zijn niet bijzonder moeilijk te doden, let wel (afgezien van de giftige humanoïde schimmels), maar ze zijn leuk om mee te vechten.

Vanuit mijn ervaring met het spel zijn de omgevingspuzzels ook een beetje wisselvallig. Sommige zijn een beetje te eenvoudig en vragen je in wezen om gewoon stroomkernen op het juiste moment te verwijderen om een probleem op te lossen, terwijl andere hinderlijk kunnen zijn om op te lossen. Ik had het bijzonder moeilijk met een van de vroegste puzzels, omdat de monteur van roterende tetraëders om bij een specifiek patroon te passen helemaal niet goed werkte met een muis, waardoor ik het item doelloos rondschudde totdat het uiteindelijk in de juiste positie landde.

Ik waardeer het echter wel dat Mad Head Games Scars Above niet overgecompliceerd heeft. Wat je ziet is wat je krijgt en dat stelt je in staat om echt te ervaren en jezelf onder te dompelen in de gameplay, zonder je zorgen te hoeven maken over overmatig resource management, meerdere skill trees van vaardigheden of grote open werelden 'tot leven gebracht' met vermoeiende verzamelobjecten om op te jagen. Dit is een rechttoe rechtaan verhalende singleplayer-game, en dat moet tegenwoordig gevierd worden.

Al met al is Scars Above een vermakelijk maar vertrouwd actie-avontuur dat, hoewel het zijn gebreken heeft, wordt ondersteund door voldoende boeiende gameplay-elementen en tropes dat het je naar het einde van zijn relatief korte (voor dit tijdperk van games) verhaal wil halen. Het zal je niet van je voeten slaan, maar als je op zoek bent naar iets nieuws om over een weekend te spreiden, is Scars Above een ideale kandidaat.